Blockchain wyjaśniony prosto (z analogią)

Wspólna analogia do notatnika

Wyobraź sobie grupę przyjaciół, którzy dzielą się wydatkami. Zamiast powierzać księgowość jednej osobie, wszyscy to zrobili kopię tego samego notesu.

Każdy wydatek zapisujemy jednocześnie we wszystkich zeszytach. Jeśli ktoś spróbuje oszukać w swoim notatniku, inni od razu zobaczą, że jego egzemplarz nie pasuje.

Blockchain to właśnie ten notatnik, ale w wersji cyfrowej. Jest kopiowany na tysiącach komputerów na całym świecie.

Bloki połączone w łańcuch

Nazywa się strony notesu bloki. Każdy blok zawiera listę transakcji: kto co wysłał, do kogo i kiedy.

Każdy nowy blok zawiera swego rodzaju odcisk palca poprzedniego bloku. Bloki są zatem połączone ze sobą niczym ogniwa łańcucha. Stąd nazwa: blok i łańcuch.

Jeśli ktoś zmodyfikuje stary blok, jego odcisk palca ulegnie zmianie. Wszystkie kolejne bloki nie pasują już do siebie. Oszustwo jest oczywiste.

Kto zatwierdza nowe strony?

Nie ma lidera. To komputery w sieci zgadzają się na dodanie na następnej stronie. mówimy o zgoda.

W przypadku Bitcoina to górnicy: wydają moc obliczeniową, aby mieć prawo do dodania bloku. Nazywa się to „dowodem pracy”.

W innych blockchainach, takich jak Ethereum, są to „walidatory”, które blokują kryptowaluty jako zabezpieczenie. Jeśli oszukują, tracą część tej gwarancji. Nazywa się to „dowodem stawki”.

Przejrzyste, ale niekoniecznie mianownikowe

W większości łańcuchów bloków wszystkie transakcje są publiczny. Każdy może je przeglądać za pomocą witryny o nazwie „Block Explorer”.

Z drugiej strony nie widzimy nazw, ale adresy: długie ciągi liter i cyfr. mówimy o pseudonimowość, brak anonimowości.

Jeśli pewnego dnia adres zostanie powiązany z Twoją tożsamością, na przykład za pośrednictwem platformy, na którą przesłałeś dokument tożsamości, cała jego historia stanie się możliwa do prześledzenia.

O co właściwie chodzi?

Pierwszym zastosowaniem jest waluta: Bitcoin był pierwszym blockchainem w 2009.

Potem pojawiły się „inteligentne kontrakty”: małe programy, które po spełnieniu warunku działają samodzielnie na blockchainie. Służą do tworzenia stablecoinów, giełd bez pośredników lub tokenów cyfrowych.

Mówimy także o blockchainie do śledzenia towarów czy poświadczania dyplomów. Jednak wiele z tych projektów jest wciąż w fazie testów.

Granice, które warto znać

Blockchain jest powolne i drogie w porównaniu z tradycyjną bazą danych. Kopiowanie każdej informacji na tysiące komputerów ma swoją cenę.

Błąd jest często trwały. Jeśli wyślesz kryptowalutę na zły adres, nikt nie będzie w stanie cofnąć transakcji.

Wreszcie blockchain zapewnia, że ​​notatnik nie zostanie zmodyfikowany. Nie gwarantuje, że to, co tam jest napisane, jest prawdziwe i uczciwe. Oszukańczy projekt może z powodzeniem działać na blockchainie.